Solivar w Preszowie pochodzi z XVII wieku. Do obiektów przeznaczonych do wydobywania soli kamiennej i czerpania solanki w Solivarze należy przede wszystkim szyb Leopold, rezerwuary solanki, huta, gotowalnia, magazyn soli, komory, kuźnie kowalskie i wieża kołatkowa. Szyb Leopold był centralnym dziełem. Pierwotny kompleks byłego solivaru dotwarzały kolejne obiekty, jakimi były np. słone uzdowisko, maszynownia, zajezdnia i inne. Dokładniej chodzi o już tylko o budynki bez właściwych urządzeń technicznych i inwentarza podstawowego. Warto wspomnieć dzwonnicę, która w dawnych czasach pełniła funkcję wieży kołatkowej. Pukaniem na deskę informowano górników, ew. pracowników zakładu o początku czasu pracy oraz o innych ważnych lub nadzwyczajnych wydarzeniach (klęski żywiołowe). Swoją funkcję zakończyła po pierwszej wojnie światowej. W 2001 Słowackie Muzeum Techniki udostępniło do zwiedzania, w pomieszczeniach warzelni soli, wystawę pt. HISTORIA WYDOBYCIA I PRODUKCJI SOLI W SOLIWARZE. Kompleks solivaru jako unikatowy kompleks techniczno- technologiczny oraz innych obiektów, nie ma w zakresie zabytków  technicznych podobnego rodzaju na terenie Słowacji konkurenta.

Godziny pracy

Wstęp